Kijk, als het goed is, durf ik het ook te zeggen. Wat een mediastunt. We zijn deze week weer eens getuige geweest van het feit dat de media manipuleren eigenlijk kinderspel is, en dat onze politici grote kinderen zijn.

Woensdag was de Wetstraat plots bevolkt met onbetrouwbare wezens (is dat eigenlijk nog nieuws? Soit.) die de elementaire regels van onze democratie met de voeten treden. Iemand had namelijk de inhoud van vertrouwelijke gesprekken met onze soeverein gelekt, wat juridisch gezien volstrekt legaal is maar volgens de ongeschreven wetten van de colloque singulier is de strafmaat voor zo’n onwaarschijnlijke misdaad politieke isolering, vingerwijzing en nog andere pek-met-veren  maatregelen.

Het was een complot, bedoeld om de volgende regering te destabiliseren nog voor ze gevormd was (als ze ooit ging gevormd worden). Moord, brand, schande, verraad, Dallas!

Op donderdag keken wij dus om 1 uur naar het nieuws, volop in spanning om te weten wie dat nu gedaan had, en onder invloed van welke middelen het gebeurd was.

Niets.

RTL-TVI opende het nieuws met de melding dat een baby die “net vandaag haar eerste verjaardag vierde” ontvoerd was door twee mannen die in het huis van haar alleenstaande moeder ingebroken hadden op klaarlichte dag,  en dan waren er nog een stuk of wat kinderen mishandeld in een tehuis waar ze door de rechter of hun ouders geplaats waren en dat bestuurd werd door een non die door haar orde buitengegooid was maar nog steeds haar habijt droeg en zich als religieuze uitgaf (!!).

U leest dat goed. Steek dat in een film, en iedere criticus die naam waardig sabelt het scenario neer met de melding dat het “totaal onrealistisch” is.  Maar in het 1 uur journaal wordt dat dé headline van de dag. Over de politieke crisis van de dag ervoor wordt met geen woord meer gerept.

Ik weet niet wie zo’n scenario’s uitvindt, maar geef toe dat het knap in elkaar steekt. Nog nooit een ambetant onderwerp gezien dat zo snel de vergeethoek invloog als dit. Spijtig genoeg was ik er vandaag niet voor het nieuws, anders had ik misschien gezien dat “de mama van Emmy was het niet meer zeker, maar ze dacht dat één van de booswichten een rood strikje droeg!”.

En tegen ’s avonds was het hek helemaal van de dam. Leterme out! Ziek, opgenomen in het Gasthuisberg, waarschijnlijk stervende, of misschien toch niet, en hij had alle mogelijke kwalen. Want Gasthuisberg is gespecialiseerd in darmen, dus moest het wel zoiets zijn. Men sprak zelfs van hepatitis. Waarschijnlijk opgelopen tijdens één of ander roze ballet na een uitgelopen vergadering met de koning ofzo. Kwestie van even te bekomen. Foei, Yves!

Een mens zou het nog niet kunnen uitvinden. Had Machiavelli nu geleefd, hij was waarschijnlijk gestorven bij zijn poging om de Belgische machtsstrijd te beschrijven. De Borgia’s en de Medicis zijn groen van jaloezie. Wanneer het bericht dat iemand gezien heeft hoe een man met een blauw truitje en een nogal pafferig gezicht een niet nader gedefiniëerde substantie snel-snel oploste in het glas wijn dat Leterme bestelde bij één van de copieuze diners bedoeld om de gesprekken vlotter te laten verlopen?

Hopelijk horen we snel de waarheid bij Koen Meulenaere!

Een parodie op “Quelque chose en nous de Tennessee” van Johnny Hallyday, om nog maar eens te onderstrepen dat het met de Waalse cinema WEL goed gaat.  Zeker de moeite waard, de tekst verschijnt als ondertitel dus het is makkelijk te volgen.

En omdat mijn baas bij Wallimage hierdoor waarschijnlijk deze blog ontdekt:  en, waar blijft mijn kopietje op DVD?!

Jawel!

Het zijn drukke maanden geweest, dat kan ik U wel vertellen. Vandaar een update in de vorm van een lijstje, voor die ene ziel die hier misschien nog eens langskomt…

• Ja hoor, wij zijn de trotse ouders van een wolk van een dochter, Sigrid genaamd, geboren op 17 oktober 2007. Ze woog 3,710 kg and was 55 cm lang. Dat hebben ze dubbel gechekt. Ondertussen weegt ze bijna 6,5 kg en de laatste keer dat ze gemeten werd, zo’n maand geleden, was ze bijna 65 cm lang. Nu ja, haar papa meet 2m02, dus we weten waar ze dat vandaan haalt.
• We hebben er sinds september ook nog een kat bij, Hlin. Dat brengt het totaal op 3, na Hades (6) en Freyja (3).
• Mijn slaaptekort wordt voornamelijk veroorzaakt door Hlin, niet door Sigrid.
• Mijn schoonmoeder slaat door (gelukkig zonder erg) en mijn moeder heeft een postnatale depressie, geloof ik.
• Nog steeds naarstig op zoek naar een huis, dat we maar niet vinden. Willen alle gekke gepensioneerden die onzinnige bedragen voor krottige woningen willen neertellen zodat alle prijzen enorm omhoog gaan alstublieft een andere streek uitzoeken? Dank u!
• Bij het doorbladeren van het telefoonboek heb ik ontdekt dat een naamgenoot van mij in die befaamde “rue de l’agace” woont waarover ik het had op de vorige versie van deze blog. Als dat geen toeval is!
• Verder heb ik nog weinig tijd voor enige hobbies, zoals lezen en breien. Ik ben wel kampioen luiers verversen geworden. Vooral wanneer er vijf doorgaan in een uur, omdat mevrouw beslist heeft haar behoefte te spreiden.
• Ik volg nog steeds de gebeurtenissen in ons Belgiek van nabij, en ik moet af en toe wel gniffelen om de vooroordelen t.o.v. de Vlamingen die hier leven. Of met die tegenover Walen, die ik in de Vlaamse media opmerk. Maar kom, gelukkig is Carla Bruni nu Mevrouw Sarkozy dus alles gaat goed hier in Wallonië.

En hoe gaat het met U?

Yves Leterme heeft het nu toch echt wel te bont gemaakt.  Ik vond de verkiezingsoverwinning van de CD&V-N-VA sowieso al niks, maar nu vind ik het nog veel minder.

Komaan zeg, de Marseillaise zingen in plaats van de Brabançonne (waarvan ik de woorden ook niet ken hoor), daarna antwoorden “ik weet niet” of hij er wel zeker van is dat dat het goede volkslied is, én zich dan ook nog even vergissen over de reden van het feest op 21 juli … Wat Het Laatste Nieuws er ook van zegt, dat vind ik geen “humor” meer (net zo min als ik zijn opmerking dat Walen blijkbaar te dom zijn om Nederlands te leren geen humor vond - daar zijn veel verschillende redenen voor die ik hier nu niet uiteen ga zetten) en eigenlijk ook een toekomstige premier onwaardig (niet dat Rudy Demotte het zoveel beter deed, maar kom).  En bellen tijdens het Te Deum? Ik ben verre van katholiek, maar als je formateur bent én uit een katholieke partij komt dan zet je je GSM af tijdens zo’n viering, al was het maar uit respect.

We gaan Verhofstadt nog heel hard missen. Leterme doet me meer en meer aan Bush denken, en dat is GEEN compliment.

Een paar dagen geleden had De Rode Loper op één (samen met Canvas de enige Nederlandstalige zender die hier te verkrijgen is) een item over één of andere badpakkenspecial waarvoor Hanne Troonbeeckx poseerde. Wie die Hanne is, weet ik niet, maar ze mag er best wel wezen. Toch heb ik me druk moeten maken over haar special.

Komt die fotograaf daar doodleuk vertellen dat ze dan misschien geen perfect lichaam heeft zoals de topmodellen, maar dat ze er wél op en top vrouwelijk uitziet.

Komaan zeg, perfectie, wat is dat, maar dan nog gaan vertellen dat haar lichaam te vrouwelijk is om perfect te zijn? Smaken verschillen, maar dit is gewoon een verkeerd idee geven van wat schoonheid is of niet is. Ze is zo slank als maar zijn kan, maar blijkbaar is “pannelat” het perfecte lichaam. En ze was dan nog blij om zijn reactie op haar foto’s ook! Ik had hem waarschijnlijk een oplawaai verkocht met mijn misschien imperfecte maar oh zo vrouwelijke hand!

Het was lang geleden, maar ik kan eindelijk nog eens zeggen dat ik blij de H&M uitgestapt ben.

Eindelijk zwangerschapskledij gevonden die het niet uitschreeuwt dat ik hierna zowaar het klooster inga om te boeten voor mijn zonde. De meeste t-shirts zijn zo goed als vormloos, en dan nog in allerlei kleuren die ik helemaal niet wil dragen! Gelukkig dus niet zo bij H&M. Klassieke stukken, in zwart, wit en jeans, leuke modellen die mooi ogen en dat alles voor een schappelijke prijs.

Hierbij vergeef ik hen dus zowat al hun andere collecties!

Met ons en met de toekomstige dochter gaat het goed, dankjewel

Gelukkig kan ik nog over iets anders praten, want inderdaad, de meeste mensen die willen niet weten hoe het met mijn lief of met mij is. Nu ja, ze willen wel weten hoe het met mij is maar dan in de zin van we willen weten hoe de zwangerschap verloopt.

Om eerlijk te zijn, voel ik me verschrikkelijk onvoorbereid. Ik heb geen idee hoe dat allemaal in mekaar zit, het enige dat ik weet is dat we familiestukken gaan erven en dus niet teveel moeten kopen voor de kleine. We zijn *wel* dringend op zoek naar een huis, waarin dan een babykamer moet komen. Want die hebben we nog niet en we weten ook niet hoe we die hier binnen zouden kunnen krijgen!

Voorlopig geniet ik dus nog even van de onbezorgdheid die samengaat met het *niet* plannen van zo’n dingen. Ah, da’s eigenlijk ook geen waar. Ik heb ZAT plannen, maar kan ze niet uitvoeren. Er is alvast één babydekentje klaar!

Gans die poststaking begint mij verdomd de voeten uit te hangen. Vandaag, op woensdag 30 mei, kreeg ik net de Knack van vorige week binnen. Die van vandaag? Nog niet gezien.

Wat natuurlijk wél toekomt,  zijn de foldertjes van het Rassemblement Wallonie-France, een bende zeikerds die denken dat Wallonië beter bij Frankrijk zou horen, omdat De Gaulle eens gezegd zou hebben dat de Walen welkom zijn. En wel nog enkele andere redenen, maar die zijn al even goed.

De titels op hun drukwerk? Flandre indépendante… Fin de la Belgique. Quel avenir pour la Wallonie? La Wallonie Flamande? Non merci! Et pourquoi pas la Wallonie avec la France?  

(vrij vertaald: Vlaanderen onafhankelijk… einde van België.  Welke toekomst voor Wallonië? Vlaams Wallonië? Nee dank u! Waarom Wallonië niet bij Frankrijk voegen?)

Enkel die titel alleen al zegt zeer veel over hun kunne.  Emigreren klinkt nooit zo goed als wanneer ik zo’n idiotie lees (ze moesten ze eens met die van het Vlaams Belang opsluiten, en hen dan een wapen of twee geven).

Ah, gelukkig hebben ze geen been om op te staan, en is het allemaal veel geblaat en weinig wol.

Over nieuws gesproken, weet er iemand waar Smiling Cobra naartoe is?

Beste mensen in het algemeen, moeders en schoonmoeders in het bijzonder, de mijne in het bijzonderste,

Ik weet niet wat er U bezielt, zo plotseling. Ik bedoel maar, we zijn toch allemaal volwassen, goed opgevoede mensen, die respect hebben voor elkaar.

Eén van de aspecten van dat respect houdt in dat U mij voldoende ruimte laat, en aldus mijn privacy behoedt en mijn persoonlijke levensfeer niet binnendringt, en dan nog zeker niet zonder toestemming.

Nu vraag ik mij echter af, is er een ongeschreven wet die bepaalt dat al deze remmingen spontaan wegvallen wanneer U geconfronteerd wordt met een zwangere vrouw, al is die dan Uw dochter of schoondochter? Houdt die bepaling in dat U dan zomaar over haar buik mag beginnen wrijven, U moeien met allerlei dingen die U eigenlijk helemaal niet aangaan en geeft dit U bovendien het recht details te gaan mededelen aan buitenstaanders die er al helemaal niks mee te maken hebben?

Ik dacht het niet nee. Stopt U er dan alstublieft mee.

Ik mag er niet aan denken wat het zal worden wanneer het zichtbaar wordt voor diegenen die niet op de hoogte gebracht werden.

Beste fondsenwervers voor allerhande goede doelen,

Ik begrijp dat wijlen mijn grootouders steeds een riante bijdrage op uw respectieve rekeningen bijschreven, en daarom met stip gemerkt staan in uw databanken.

Nu, dat u zelfs na hun dood maar bleven schrijven, dat vond ik ergens nog wel logisch, aangezien mijn vader, die toch dezelfde familienaam draagt, op hun adres verbleef, en het kon dus om een totaal verklaarbaar misverstand gaan.

Daar gaat het echter niet om. Want de dag NA de bekendmaking van mijn vader’s overlijden kwam de eerste bedelbrief, geadresseerd aan mijn grootouders, toe op het adres van mijn moeder, die op dat moment al zo’n 24 jaar gescheiden van tafel en bed, en 19 jaar wettelijk gescheiden van mijn vader was. Adres waar ik tot zo’n 4 maanden vóór zijn dood ook ingeschreven was.

En nu u gestopt bent ze haar toe te sturen, zo’n jaar later, zend u ze naar mijn adres, u bent er met andere woorden goed in geslaagd mij op te sporen, en zend mij dus met de regelmaat van de klok brieven toe voor mijn grootouders. Telkens met zo’n vals-huichelachtige boodschap, waarin u verkondigt dat u alle respect heeft voor mensen, maar dat ik geen mens ben als ik u geen geld overmaak, want ocharme dat kindje gaat daar zeker sterven en ik lach daar waarschijnlijk ook wel weer mee, anders zou ik wel storten en nog meer storten.

Blijkbaar houdt niets u tegen. Mij wel.